Το πρώτο ηλεκτρονικό μπασκετικό περιοδικό με την πληρέστερη Αθλητιατρική Πύλη στο ελληνικό διαδίκτυο!

Το «ερυθρόλευκο» blog του Ν. Κρεμαστή 2012-13 στο AoB!

ΕκτύπωσηE-mail

ΕΛΛΑΔΑ - Α1


Share




Μετά την πρώτη επιστροφή, το Age of Basketball ανακοινώνει και τη δεύτερη. Ο Νώντας Κρεμαστής θα γράφει και φέτος το «ερυθρόλευκο» blog στο site μας. Πέρσι… οδήγησε την ομάδα με τα κείμενά του ως τον ευρωπαϊκό θρόνο και αγαπήθηκε από τους φίλους του Ολυμπιακού στο site. Φέτος, χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, τον φέρνουμε ξανά στις οθόνες σας:


Η αρχή του πρωταθλητή Ευρώπης!

Ορκίζομαι ότι δεν ήταν πρόθεσή μου να ξεκινήσω να γράφω και φέτος μετά το ντέρμπι στο ΟΑΚΑ, έτυχε. Εξάλλου δεν ήταν ότι είχα σίγουρο το αποτέλεσμα. Όπως δεν το είχαν τόσοι και τόσοι «προφήτες» που έχουν βγει μετά τον αγώνα και λένε… «ε, μα, φυσιολογικό και αναμενόμενο, το περίμενα». Αν το περίμενες μάγκα ας το είχες παίξει στη bwin που το είχε και πάνω από 2.00, ας είχες ποντάρει το σπίτι σου και τη μάνα σου για να μην πεινάς τώρα με την κρίση. Ξεχάστηκα, όμως. Χαιρετώ τους αναγνώστες του Age of Basketball και φέτος, κόκκινους και μη. Όπως ήδη θα καταλάβατε μαζί θα περάσουμε και αυτή τη σεζόν στο «ερυθρόλευκο» blog. Το blog του πρωταθλητή Ελλάδας και Ευρώπης, δηλαδή. Για να μην ξεχνιόμαστε.

Πάμε πάλι στο ντέρμπι, όμως. Λοιπόν, όπως σε κάθε ντέρμπι όλοι ήταν σίγουροι μετά από αυτό ότι έτσι θα έληγε. Κανείς δεν εξεπλάγην. Ό,τι κι αν γίνεται, πάντα είναι αναμενόμενο. Ακόμα κι όταν ο Ολυμπιακός είχε πατήσει κάτω όλη την Ευρώπη, ο Μπουρούσης έχασε το hook, όλοι το περίμεναν, οι ομάδες είχαν… διαφορά κλάσης. Μου έρχεται μια λέξη για να το σχολιάσω αυτό, αλλά θα με λογοκρίνει ο Κουσούλης και αμαρτία είναι, πρώτο κείμενο. Και, προφανώς, δεν μιλάω για τους οπαδούς των ομάδων. Ο οπαδός, ο φίλαθλος και ο καθένας που η θέση του είναι στις εξέδρες, στον καναπέ, στο καφενείο (δεν είναι επαγγελματίας του χώρου) μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Στους δημοσιογράφους αναφέρομαι και στη δημιουργία κλίματος των Ελλήνων… φωστήρων της πένας.

Στο ντέρμπι. Εγώ δεν έφαγα τέτοιο κόλλημα με τις βολές. Εντάξει, το 17-0 του δευτέρου ημιχρόνου ήταν υπερβολικό. Κάτι σφυρίγματα όπως εκείνο στο άγγιγμα του Ντόρσεϊ στον Σχορτσανίτη στην 3η περίοδο ήταν το λιγότερο υπερβολικά, ιδίως αν δούμε το ξύλο που έπεφτε στις δύο ρακέτες. Αλλά, δεν τρελάθηκα κιόλας. Έχω ξαναδεί ματς στο ΟΑΚΑ, έχω χάσει πρωτάθλημα από κραυγαλέο no-call στο ΟΑΚΑ, το μηδέν μπορεί να είναι ελκυστικό για σχόλια, αλλά και το 19-2 ας πούμε δεν θα ήταν διαφορετικό. Εξάλλου, δεν απείχε πολύ από την αλήθεια του αγώνα, κάπου στο 13-4 το είδα το δεύτερο ημίχρονο, 8 βολές του Παναθηναϊκού ήρθαν από ηλίθια φάουλ των δικών μας (ο Σλούκας στο τέλος της 3ης περιόδου με έβγαλε από τα ρούχα μου).

Και εντάξει, ο Μπαρτζώκας είναι και συνηθισμένος να μη σουτάρει βολές απέναντι στον Πεδουλάκη, οπότε δεν του έπεσε βαρύ το όλο θέμα. Ίσως γι’ αυτό και τον πήραν οι Αγγελόπουλοι (χιουμοράκι αυτό). Πέρσι τον Μάρτη (2012, το πέρσι πάει στην περσινή σεζόν) κέρδισε τον Πεδουλάκη (Πανιώνιος-Περιστέρι) χωρίς η ομάδα του να εκτελέσει βολή σε όλο το ματς. Οπότε ας αφήσουμε τις μεμψιμοιρίες εμείς οι Ολυμπιακοί…

Αυτό που δεν μπορώ παρά να σχολιάσω είναι τον Δ. Γιαννακόπουλο. Κι αν για τους δύο, Παύλο και Θανάση, έχω σεβασμό (χωρίς αυτούς, τον Κόκκαλη και τους Αγγελόπουλους πού θα ήταν το ελληνικό μπάσκετ;) και ως προς την (γραφική αν μη τι άλλο) παρουσία τους στο χώρο αλλά και γενικότερα (κάτι θα έκαναν «σωστά» για να είναι μεγιστάνες), στο θέμα του Δημήτρη στέκομαι στο πλευρό του Ντίνου του Ράτζα.

Και δεν είναι ότι δεν μου δίνει και αφορμές. Μετά το ντέρμπι (αυτό με τις 17-0 βολές στο δεύτερο ημίχρονο) βγήκε και είπε «το πήραμε το μήνυμα από τους διαιτητές». Ποιο μήνυμα ρε μάγκα; Ότι θα κάνουν τα πάντα για να σας κρατήσουν ζωντανούς; Γιατί άλλο μήνυμα από 17-0 βολές δεν βγαίνει. Ακόμα και σε ερασιτεχνικά που οι διαιτησίες είναι τραγέλαφοι για το ξεκάρφωμα δίνεις τουλάχιστον μία βολή και στην άλλη ομάδα. Τέλος πάντων, εμείς το πήραμε το μήνυμα. Μπορεί λεφτά να μην έχουμε για να πάμε διακοπές, αλλά ο Δημήτρης θα μας χαρίζει μαγευτικές στιγμές Σαντορίνης (ως προς τη γραφικότητα) όλη τη σεζόν.

Ο φετινός θρύλος

Πάμε να δούμε τι έχουμε… δει από τον πρωταθλητή Ευρώπης ως τώρα; Αφήνω στην άκρη το ματς με τον ΠΑΟΚ και πάω στα τρία πιο δύσκολα, Λαμποράλ, Εφές (αν είναι δυνατόν τέτοια εμφάνιση) και ΠΑΟ.

Περπέρογλου – Παπανικολάου


Τι έχουμε δει; Τον Μπαρτζώκα να αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι (για να γίνω κι εγώ γραφικός στις εκφράσεις μου) να βάλει μαζί τον Περπέρογλου και τον Παπανικολάου. Εντάξει, δεν γίνεται σε όλα τα ματς. Αλλά οι δυο αυτοί μπορούν να γίνουν πυρηνικά όπλα για την ομάδα, έχουν σκορ, είναι σκληροί αμυντικοί, εκρηκτικοί και γρήγοροι. Δηλαδή, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορούσαν να παίξουν μαζί απέναντι σε Διαμαντίδη-Ούκιτς-Μασιούλις.

Του δίνω λίγο χρόνο
(του Μπαρτζώκα) για να το δει και μόνος του, αλλά θεωρώ ότι ο Ολυμπιακός χάνει με το να μοιράζει ένα σαραντάλεπτο στους δύο και να μην μπορεί να τους βάλει μαζί. Στην άμυνα δεν βλέπω πώς θα έχει πρόβλημα, στην επίθεση ίσως τον βοηθήσει. Τώρα, αν θέλουμε και πλέι μέικερ και Σπανούλη για να περάσουμε το κέντρο χωρίς να χαθεί η μπάλα (και αυτό και στα 40 λεπτά) τι να πω…

Βέβαια, ο Μπαρτζώκας έχει πει ότι δεν θα τους βάζει μαζί. Δεν ξέρω τι κόλλημα έχει φάει, ίσως δεν μπορεί να το φανταστεί, αλλά ελπίζω μέσα στη σεζόν να τον αναγκάσουν οι καταστάσεις να το κάνει. Στη χειρότερη να μη βγει, δεν χάνει κάτι η ομάδα. Αλλά δεν μπορείς να «κάψεις» δυο τέτοιους παίκτες να παίζουν από 20 λεπτά όλο το χρόνο.

Η φροντ λάιν

Έχουμε δει και πράγματα που δεν μου αρέσουν στη φροντ λάιν. Τον Ντόρσεϊ, ας πούμε, να είναι ξεκάθαρα εκτός φόρμας, εκτός λογικής ομάδας ακόμα. Αυτό με προβληματίζει ιδιαίτερα. Το έχω αποδώσει στο γεγονός ότι ως Αμερικανός που δεν έχει περάσει και… 100 χρόνια στην Ευρώπη (μόλις η 2η σεζόν του και στην πρώτη δεν βλεπόταν ως τον Δεκέμβρη), δεν έχει συνηθίσει να παίζει μπάσκετ τέτοιου επιπέδου τον Οκτώβρη. Περιμένω τον Νοέμβρη (NBA γαρ) για να δω αν όντως έφταιγε αυτό, ή κάτι άλλο. Αλλά ως τώρα δεν βοηθάει. Κάνει χαζά φάουλ, παίζει λάθος άμυνα, δεν έχει διάρκεια, δεν είναι ο περσινός παίκτης. Ίσως δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του νέου προπονητή.

Επίσης, έχουμε δει τον Μπαρτζώκα να μην υπολογίζει τον Μαυροειδή. Αυτό είναι τεράστιο λάθος. Πρώτον, ο Μαυροειδής δεν είναι τυχαίος παίκτης, είναι διεθνής. Προέρχεται από καλές σεζόν στην Ισπανία και αν δεν τον ήθελες, ας μην τον έπαιρνες, στην τελική. Στα 3 ματς έχει καταφέρει να παίξει συνολικά… 20 λεπτά! Και ο ίδιος φαίνεται ότι δεν νιώθει άνετα με το ρόλο του. Και είναι λογικό, αν του δείξει ο Μπαρτζώκας ότι τον θεωρεί 5η επιλογή στους ψηλούς για ένα τρίλεπτο συμπλήρωμα, θα τον χάσει. Και μπορεί να βοηθήσει επιθετικά. Ελπίζω να είναι θέμα φόρμας και ξεκινήματος.

Λογικό είναι ως νέος προπονητής να θέλει να στηριχτεί πρώτα στους παλιούς και μετά να βάλει και τους νέους στο παιχνίδι (αυτό αναιρείται με τον Περπέρογλου).

Σπανούλης

Αν κάποιος έχει δει άλλον Ευρωπαίο παίκτη σε τέτοια κατάσταση εδώ και ένα χρόνο να μου το πει. Ρητορικό ήταν αυτό, μην ψάχνετε. Ο Σπανούλης είναι σε αδιανόητη κατάσταση από πέρσι τέτοια εποχή. Το καλοκαίρι μπορεί η εθνική να αποκλείστηκε, αλλά ο Σπανούλης ήταν απίστευτος, ενώ μπήκε και στη φετινή σεζόν με τον ίδιο θεαματικό τρόπο. Ο καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη και με διαφορά εδώ και 12 μήνες, χωρίς καν να μπορεί κάποιος να προβάλλει σοβαρό αντεπιχείρημα με βάση την απόδοση.

Γκεσεβίτσιους


Οφείλω να ομολογήσω ότι με έχει «χαλάσει» και ο τρόπος (μη) χρησιμοποίησης του Μαρτίνας Γκεσεβίτσιους. Δεν περιμένεις από τον Γκεσεβίτσιους να βγάλει τα άντερα του παίκτη που μαρκάρει, ούτε, όμως, αυτό είναι το μόνο που χρειάζεται στο μπάσκετ. Στο μπάσκετ χρειάζεται και το επιθετικό ταλέντο που έχει ο Λιθουανός, το θανατηφόρο σουτ του. Ο Ολυμπιακός πετύχαινε καλάθι με αίτηση στο δεύτερο ημίχρονο με τον Παναθηναϊκό, ο Μπαρτζώκας δεν έβαλε τον Γκεσεβίτσιους ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Στην Πόλη τον έβαλε 3 λεπτά αλλά δεν του έδωσε ούτε μια επίθεση, ούτε ένα σουτ. Το να βάζεις τέτοιο σουτέρ μέσα και να μην λες σε όλους «βγάλτε του σύστημα να σουτάρει από σκριν» δεν έχει κανένα νόημα. Μην το κάνεις καν. Αυτό είναι λάθος του Μπαρτζώκα, όχι του Γκεσεβίτσιους. Και η χρονιά είναι μεγάλη, θα χρειαστεί το σουτ του.

Κοιτώντας μπροστά

Βλέποντας το ρόστερ του Ολυμπιακού και έχοντας στο μυαλό ότι η ομάδα μπορεί να πάρει έναν ακόμα Αμερικανό, μπορεί κανείς (με βάση τα όσα έχουμε δει) να πει ότι ένας σέντερ ακόμα δεν θα μας χάλαγε. Παίκτες όπως ο Μπέινς (πέρσι στον Ίκαρο), ο Στίβισον όπως τον λέει ο Κουσούλης (πέρσι στον Πανιώνιο) ή ο Σίμονς (πρόπερσι στην Καβάλα) θα ήταν ιδανικοί (και φτηνοί και καλοί). Τον Μπέινς τον βλέπουμε στην Ευρωλίγκα ήδη. Και οι ελληνικές ομάδες τον έχασαν παρότι έπαιζε στη… διπλανή πόρτα πέρσι. Ότι ήταν παιχταράς έβγαζε μάτια. Δεν λέω να πάρει έναν από αυτούς, απλώς λέω ότι λύσεις υπάρχουν, φτηνές και καλές. Δεν υπάρχει μόνο ο… Χάουαρντ.

Απ’ την άλλη, αν ο Μαυροειδής χρησιμοποιηθεί σωστά και ο Ντόρσεϊ ανέβει στα περσινά του στάνταρ δεν χρειάζεται παίκτη ο Ολυμπιακός. Αλλά με τον Ντόρσεϊ έτσι και τον Μαυροειδή περαστικό από το παρκέ, θέλει.

Ζαλγκίρις

Μπροστά μας έχουμε το ματς με τη Ζαλγκίρις στο ΣΕΦ. Ο αγώνας είναι πάρα πολύ δύσκολος, ο Κουσούλης έγραφε ότι δεν λείπει τίποτα από τους Λιθουανούς φέτος και συμφωνώ. Το διπλό τους στη Βιτόρια έπεισε και τον πιο αδαή γι’ αυτό. Το παιχνίδι θέλει τεράστια προσοχή, προσήλωση στην άμυνα και τα ριμπάουντ και υπομονή. Ο Ολυμπιακός ακόμα έχει μεγάλα νεκρά διαστήματα, πρέπει να βγάλει περισσότερη ενέργεια στην άμυνά του για να μη χάνει διαφορές όταν έρχονται αυτά. Η Ζαλγκίρις πήρε 13 επιθετικά ριμπάουντ στη Βιτόρια, ας μην της επιτραπεί να κάνει πάρτι στον Πειραιά…

Νώντας Κρεμαστής

ΥΓ. Ξέρω, θα μου χιμήξουν οι πράσινοι φίλοι (συγκεκριμένα θέλω εκείνον που μου έγραψε πέρσι "ποιος είσαι εσύ που έχεις δικαίωμα να μιλάς για τον Ζοτς;"), αλλά θα το πω κι ας μην επιτρέπεται κανείς να σχολιάσει τον Ομπράντοβιτς, αφού μετά τον Πάπα είναι ο μόνος αλάθητος στον κόσμο. Πώς γίνεται όλοι οι ψηλοί που φεύγουν από τα χέρια του να παίζουν καλύτερα αλλού; Και να ήταν μόνο ο Γιαφτόκας (που είναι εντελώς άμπαλο να τον ειρωνεύεται κανείς, αποδείχτηκε από την καριέρα του και στους πιο αδαείς ότι ο Ομπράντοβιτς τον «έχασε» τελείως). Ο Σερμαντίνι γιατί δεν πήρε ευκαιρία στον Παναθηναϊκό; Ο Μάριτς γιατί ξαναθυμήθηκε το μπάσκετ όλως τυχαίως μόλις έφυγε;

ΥΓ2. Τι ήταν αυτό στην Πόλη; Υφάκι; Τουπέ; Νωθρότητα; Κακή στιγμή; Λάθος προετοιμασία; Λάθος διάβασμα αντιπάλου; Το αθλητικό φαινόμενο της «κινούμενης άμμου»; Ελπίζω να μην το ξαναδούμε. Τουλάχιστον, χάνει κερδίζει αυτή η ομάδα μας έχει συνηθίσει ότι «πεθαίνει» πριν επιτρέψει στον αντίπαλο να σκοράρει. Όχι να σουτάρουν όλοι μόνοι τους επί 40 λεπτά…

ΥΓ3. Η φωτογραφία του κειμένου θα μπορούσε να έχει λεζάντα και «Ελλάδα, μια χώρα γεμάτη γραφικότητα». Παρακαλώ τον ΕΟΤ να μεριμνήσει…

ΥΓ4. Με συγχωρείτε αν παρέλειψα και κάτι, δεν μπορούσα να τα πω όλα στο πρώτο κείμενο. Εξάλλου, χάρη στους ανθρώπους του AoB έχουμε όλη τη σεζόν μπροστά μας να τα λέμε.


blog comments powered by Disqus

Share